WDMpolega na połączeniu w wiązkę szeregu sygnałów optycznych zawierających informacje o różnych długościach fal i przesyłanie ich w jednym włóknie;
Technologia komunikacyjna, w której sygnały optyczne o różnych długościach fal są oddzielane określoną metodą po stronie odbiorczej. Technologia ta umożliwia jednoczesne przesyłanie wielu sygnałów na jednym włóknie, a każdy sygnał jest przesyłany na określonej długości fali światła, która jest kanałem o długości fali.
Jednak podział długości fali może przesyłać bardzo dużą ilość danych w światłowodzie, przenosząc dane na wielu długościach fal i łącząc je. Można więc wiedzieć, że scenariusz zastosowania WDM polega głównie na okazji transmisji danych o dużej przepustowości. Na przykład krajowa międzymiastowa linia miejska operatora/sieć szkieletowa wewnątrz miasta, połączenie niektórych korporacyjnych centrów danych.
Optyczne multipleksowanie z podziałem długości fali zwykle wykorzystuje multipleksery z podziałem długości fali i demultipleksery (zwane równieżmultipleksery/demultipleksery), które są umieszczone na obu końcach światłowodu, aby zrealizować sprzężenie i oddzielenie różnych fal świetlnych. Zasada działania obu urządzeń jest taka sama
multiplekser z podziałem długości fali
Główne typy multiplekserów z optycznym podziałem długości fali to stopiony stożek, typ folii dielektrycznej, typ siatki i typ płaski.
Wydajność
Jego głównymi charakterystycznymi wskaźnikami są tłumienie wtrąceniowe i izolacja
Ponieważ sprzęt do zwielokrotniania z podziałem długości fali jest używany w łączu optycznym, wzrost tłumienia w łączu optycznym jest nazywany tłumieniem wtrąceniowym zwielokrotniania z podziałem długości fali. Gdy długości fal λ1 i λ2 są transmitowane przez ten sam włókno, różnica między mocą na końcu wejściowym λ2 demultipleksera a mocą mieszaną we włóknie na końcu wyjściowym λ1 nazywana jest izolacją.
Funkcje i zalety multipleksera z podziałem długości fali optycznej
W pełni wykorzystaj pasmo o niskiej stratności światłowodu, zwiększ przepustowość światłowodu i podwój do kilkukrotności fizycznego limitu informacji przesyłanych przez jedno włókno światłowodowe. Obecnie wykorzystujemy tylko bardzo małą część niskostratnego widma światłowodu (1310nm-1550nm). WDM może w pełni wykorzystać ogromną przepustowość światłowodu jednomodowego około 25 THz, a przepustowość transmisji jest wystarczająca.
Ma możliwość przesyłania dwóch lub więcej sygnałów asynchronicznych w tym samym włóknie, co jest korzystne dla kompatybilności sygnałów cyfrowych i sygnałów analogowych. Nie ma nic wspólnego z szybkością transmisji danych i trybem modulacji i może elastycznie usuwać lub dodawać kanały w środku linii.
W przypadku istniejącego systemu światłowodowego, zwłaszcza kabla optycznego z niewielką liczbą rdzeni ułożonych na wczesnym etapie, o ile oryginalny system ma margines mocy, przepustowość można dodatkowo zwiększyć, aby zrealizować transmisję wielu sygnałów jednokierunkowych lub dwukierunkowe sygnały bez wprowadzania większych zmian w oryginalnym systemie. Ma dużą elastyczność.
Dzięki dużemu ograniczeniu zużycia światłowodów koszt budowy jest znacznie obniżony, a ze względu na małą liczbę światłowodów, w przypadku wystąpienia awarii, szybka i wygodna naprawa.
Współdzielenie aktywnego sprzętu optycznego, przesyłanie wielu sygnałów czy dodawanie nowych usług obniża koszty.
Aktywne urządzenia w systemie są znacznie zredukowane, co poprawia niezawodność systemu
