Architektura R&S i architektura B&S sieci optycznej ROADM
W połowie{0} XX wieku systemy komunikacji optycznej zostały zaprojektowane specjalnie do przesyłania ruchu głosowego generowanego przez sieci telefoniczne. Charakterystyka ruchu telefonicznego jest dobrze dopasowana do topologii pierścienia, jak pokazano na poniższym rysunku.
Jednak pojawienie się Internetu zmieniło tę logikę. W przypadku użytkowników Internetu prawdopodobieństwo dostępu do treści internetowych w różnych miastach lub nawet krajach jest większe niż w pobliskich obszarach. Dlatego sieci optyczne ewoluowały od topologii pierścieniowej i punkt-punkt w latach 80. XX wieku do obecnej topologii kratowej, a wraz z rozwojem spójnej technologii połączenie technologii transmisyjnych i sieciowych pozwoliło zbudować bardziej wydajną sieć optyczną. Strukturę siatki pokazano na poniższym rysunku.
We wspomnianym węźle wielowymiarowym za przekazywanie toru optycznego odpowiada urządzenie zwane rekonfigurowalnym multiplekserem typu add-drop (ROADM). Głównym elementem ROADM jest przełącznik selektywności długości fali (WSS), którego schemat logiczny wygląda następująco:
Na powyższym schemacie WSS działa jako multiplekser. WSS jest w stanie wybrać dowolny zestaw długości fal z dowolnego portu wejściowego i skierować je do portu wyjściowego. Jako demultiplekser WSS, WSS jest w stanie wybrać dowolny zestaw długości fal ze swojego portu wejściowego i skierować je do dowolnego portu wyjściowego.
Fizyczną strukturę WSS, w której pracuje multiplekser, pokazano na poniższym rysunku.
Za urządzeniem optycznym typu Front-End wejściowy sygnał WDM jest demultipleksowany pod względem długości fali przez siatkę dyfrakcyjną. Optyka Back-End kieruje wiele długości fal na lustro, które przestrzennie kieruje każdą długość fali do żądanego portu wyjściowego. Odbłyśniki można budować w oparciu o maszyny mikroelektromechaniczne (MEM) lub technologię ciekłokrystaliczną na krzemie (LCoS). Wyjściowe siatki dyfrakcyjne (po jednej na każde włókno wyjściowe) multipleksują przychodzące sygnały WDM i wysyłają je do odpowiednich portów wyjściowych.
Łącząc wiele WSS i rozdzielaczy mocy (rozgałęźników), można zaprojektować dwie główne architektury ROADM: ROADM R&S i ROADM B&S.
Architektura R&S ROADM: WSS jest umieszczony na światłowodach wejściowych i wyjściowych. Architektura R&S pozwala uniknąć nadmiernej alokacji mocy w warunkach wysokiego ROADM;
Architektura B&S ROADM. Rozgałęźnik mocy jest umieszczony na włóknie wejściowym, a WSS na włóknie wyjściowym. Architektura R&S jest opłacalna i ogranicza filtrowanie wąskopasmowe.
Ogólnie rzecz biorąc, architektura R&S jest lepsza niż architektura B&S, ponieważ zapewnia mniejsze tłumienie wtrąceniowe dla N-wymiarowych dużych węzłów. Jednak w porównaniu z architekturą R&S, architektura B&S pozwala uniknąć dodatkowych strat związanych z filtrowaniem i polaryzacją. Ponadto, z ekonomicznego punktu widzenia, B&S oszczędza N*WSS, dzięki czemu rozwiązanie jest bardziej przystępne.
Rozwiązanie DWDM, produkty ROADM i pytania dotyczące technologii, prosimy o skonsultowanie się z nami, Taylor Huang, inżynier sprzedaży.
